qovmaq

qovmaq
f.
1. Çıxıb getməyə, rədd olmağa məcbur etmək; çıxıb getməsini, rədd olmasını qaba surətdə əmr etmək. Yazıq Hacı Mirzə Həsən ağa, niyə səni qatır üstə mindirib Təbrizdən çıxardıb qovdular? C. M.. Kişi məni evdən qovsa, bir gün də dolanmağa taqətim yoxdur. N. V.. // dan. Çıxarmaq, xaric etmək. İşdən qovmaq. İnstitutdan qovmaq.
2. Bir şeylə, yaxud əl ilə uzaqlaşdırmaq, rədd etmək, çıxarmaq; çıxmağa, dağılışıb getməyə məcbur etmək. Milçəkləri qovmaq. İtləri qovmaq. – Zeynəb gah çiçək yığırdı və gah da qışqıra-qışqıra pərvanələri qovurdu. S. S. A.. Əlimdəki dəyənəyimlə iti vura-vura qovdum. A. Ş..
3. məc. Qəbul etməmək, geri qaytarmaq, rədd etmək. Gələn qonağı qovmazlar.
4. məc. Fikrindən, xəyalından çıxarmaq, uzaqlaşdırmaq. Pis fikirləri qov getsin.
5. Birinin arxasınca qaçmaq, izləmək, qaçıb getməyə məcbur etmək. Ovu qovmaq. Dovşanı qovmaq. Oğrunu evinəcən qovarlar. – Qəmər arvad kişilərlə bərabər səngərə girib, quldurları gülləyə basmış, əri ilə bir yerdə atları Araza qədər qovmuşdu. Ə. Vəl..
6. Vurmaqla, ya səs çıxarmaqla heyvanı iti getməyə məcbur etmək. Atı dördayaq qovmaq.
7. Öz yerindən hərəkət etməyə, bir tərəfə getməyə, qaçmağa məcbur etmək. Qazları həyətə qovmaq. – Günəş yaxın dağlar ucundan doğar; Dumanları dağlara doğru qovar. A. Ş.. Arvad-uşaq ağacların dibini və çuxurları doldurmuş payız küləyinin o tərəfbu tərəfə qovduğu xəzəli çuvallara yığırdı. M. İ..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • qovdurmaq — «Qovmaq»dan icb …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qovma — «Qovmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qovulmaq — «Qovmaq»dan məch. Evdən qovulmaq. İşdən qovulmaq. Mal qara qovulub ağıla salındı. Ceyran xeyli qovulduqdan sonra vuruldu. – Vahidin institutdan qovulmaq xəbərini eşidəndə Rübabə bərk narahat oldu. M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • it — is. 1. Canavar, tülkü kimi heyvanların mənsub olduğu yırtıcı məməli heyvanların xüsusi fəsiləsinə mənsub ev heyvanı. Çoban iti. Həyət iti. Ov iti. – İt, qulağını kəsəndən qorxar. (Məsəl). Hərdən it hürüşməsi, səsküy eşidilməsəydi, yarım… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • mitil — is. 1. Yorğanın, döşəyin, balışın alt üzü. Balışa mitil almaq. Mitili təzələmək. Mitili yumaq. – Yorğanın mitili dağılmış, balışüzünün tükləri üzə çıxmışdı. S. Vəliyev. 2. Üzü olmayan, üz çəkilməmiş yorğan, döşək, balış və s. Evin bütün şeylərini …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qapı — is. 1. Girib çıxmaq üçün evin, yaxud barının və s. nin divarında açıq yer, deşik, habelə bu deşiyi qapamaq üçün taxtadan, dəmirdən və s. dən düzəldilən qurğu. Divara qapı açmaq. Ev qapısı. Qapını örtmək. Ara qapı (iki otağın arasındakı qapı).… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • rədd — 1. is. <ər.> Qəbul etməmə, yox cavabı vermə, mənfi cavab vermə. <Cavanşir:> Sasani qoşunlarının sərkərdəsi Bəhrama rədd cavabı verilsin! M. Hüs.. Kazım əli ilə rədd işarəsi verdi. M. C.. Rədd etmək – 1) qəbul etməmək, yox cavabı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • xoruz — is. 1. Toyuğun erkəyi. Kənd tamamilə yuxudan oyanmışdısa da xoruzlar səs səsə verib banlaşırdılar. Ə. Vəl.. Bütün həyətlərdə kəndin xoruzları banlaşırdı. Ə. M.. // Toyuq cinsindən bəzi quşların erkəyi. Qırqovul xoruzu. – <Ovçu:> Ancaq bircə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çortdurmax — (Balakən) qovmaq. – Yazığı hora kimi çortdurup …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • dəhmərrəməx’ — (Cəbrayıl, Meğri, Zəngibasar) qovmaq, yerişini sürətləndirmək; tələsdirmək. – Malı dəhmərrə əkinə tüşməsin (Zəngibasar); – Dəhmərri;n axşamacan işi qutarın (Cəbrayıl) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”